Kaifuso

Kaifuso, Kuznetski Most, 6'da bodrum katını kaplıyor — üst kattaki Fransız brasserie ile aynı binada. Arkadiy Novikov bu mekân için kasıtlı olarak farklı bir dil aradı: Avrupalı değil, Doğulu. Referans noktası, Şanghay gece kulübü kültürüne göndermeleriyle Londra'daki Park Chinois oldu — akşam yemeğinde her zaman gecenin hissedildiği duygusal, biraz kapalı bir atmosfer. İsmin kendisi, Çin ve Japon geleneği arasında bir köprü hâline gelen antik bir Japon şiir derlemesine gönderme yapıyor. İki kültür arasındaki bu diyalog fikri burada gastronomiye çevrilmiş.

«Mekânın kendisi doğru ruh hâlini veriyordu — oranlar, tuğla, havada belli belirsiz bir şeyler Doğulu. Bu estetiği her zaman sevdim: duygusal, bir sır ipucuyla.» — Arkadiy Novikov, restoratör.

Mutfaktan iki bağımsız yön sorumlu. Çin yönü — Şenyang'dan bir aşçı ailesinin elinde: şef Liu Sueyan eşi ve akrabalarıyla birlikte evde olduğu gibi çalışıyor — elle, gelenekten taviz vermeden. Dim sum'lar tam burada yoğruluyor, Pekin ördeği ve kara biberli dana eti aynı ev aşçılığı okulunun cephaneliğinden. Japon yönü farklı bir mantık üzerine kurulu: minimum müdahale, balığa maksimum dikkat. Suşi bar, sashimi, sıcaktan ise miso'da bekletilmiş kara morina ve mermer wagyu dana eti var. Marka şef Mark Şah Akbari, iki hattı eklektiğe dönüşmesine izin vermeden aynı registerde tutuyor.

İç mekân, «Aist» ve Kuznetski'deki brasserie ile tanınan Yevgenia Uzhegova'nın bürosunun eseri. Burada mekânı bir mücevher kutusu gibi kurdu: duvarlar ve tavan elle yapılmış resimlerle kaplı — kuşlar, çiçekler, Çin ipek panolarından okunan desenler. Kanepeler, ceviz paravanlar, son detayına kadar her şey özel sipariş yapılmış. Kapalılık ve yoğunluk hissi — kasıtlı.

Gizli misafirlerimiz kokteyle 10 üzerinden 8 verdi — lezzetin hassasiyeti ve bar menüsünün mekânın genel Doğu ruh hâliyle nasıl uyum sağladığı için.

Gece geldikçe restoran ritmini değiştiriyor: ışık azalıyor, müzik derinleşiyor, akşam yemeği ile kulüp arasındaki sınır yavaşça eriyor. Ana fikir de tam olarak bu — sadece yemek yemek değil, kendi zamanına göre yaşayan bir mekâna girmek.